Korean

जनक उवाच ॥ मय्यनंतमहांभोधौ विश्वपोत इतस्ततः ।भ्रमति स्वांतवातेन न ममास्त्यसहिष्णुता ॥ 7-1॥ मय्यनंतमहांभोधौ जगद्वीचिः स्वभावतः ।उदेतु वास्तमायातु न मे वृद्धिर्न च क्षतिः ॥ 7-2॥ मय्यनंतमहांभोधौ...

जनक उवाच ॥ आकाशवदनंतोऽहं घटवत् प्राकृतं जगत् ।इति ज्ञानं तथैतस्य न त्यागो न ग्रहो लयः ॥ 6-1॥ महोदधिरिवाहं स प्रपंचो वीचिसन्निभः ।इति ज्ञानं तथैतस्य न...

अष्टावक्र उवाच ॥ न ते संगोऽस्ति केनापि किं शुद्धस्त्यक्तुमिच्छसि ।संघातविलयं कुर्वन्नेवमेव लयं व्रज ॥ 5-1॥ उदेति भवतो विश्वं वारिधेरिव बुद्बुदः ।इति ज्ञात्वैकमात्मानमेवमेव लयं व्रज ॥...

जनक उवाच ॥ हंतात्मज्ञानस्य धीरस्य खेलतो भोगलीलया ।न हि संसारवाहीकैर्मूढैः सह समानता ॥ 4-1॥ यत् पदं प्रेप्सवो दीनाः शक्राद्याः सर्वदेवताः ।अहो तत्र स्थितो योगी न...

अग्रे पश्यामि तेजो निबिडतरकलायावलीलोभनीयंपीयूषाप्लावितोऽहं तदनु तदुदरे दिव्यकैशोरवेषम् ।तारुण्यारंभरम्यं परमसुखरसास्वादरोमांचितांगै-रावीतं नारदाद्यैर्विलसदुपनिषत्सुंदरीमंडलैश्च ॥1॥ नीलाभं कुंचिताग्रं घनममलतरं संयतं चारुभंग्यारत्नोत्तंसाभिरामं वलयितमुदयच्चंद्रकैः पिंछजालैः ।मंदारस्रङ्निवीतं तव पृथुकबरीभारमालोकयेऽहंस्निग्धश्वेतोर्ध्वपुंड्रामपि च सुललितां फालबालेंदुवीथीम् ॥2...

विष्णोर्वीर्याणि को वा कथयतु धरणेः कश्च रेणून्मिमीतेयस्यैवांघ्रित्रयेण त्रिजगदभिमितं मोदते पूर्णसंपत्योसौ विश्वानि धत्ते प्रियमिह परमं धाम तस्याभियायांत्वद्भक्ता यत्र माद्यंत्यमृतरसमरंदस्य यत्र प्रवाहः ॥1॥ आद्यायाशेषकर्त्रे प्रतिनिमिषनवीनाय भर्त्रे विभूते-र्भक्तात्मा...

यस्मिन्नेतद्विभातं यत इदमभवद्येन चेदं य एत-द्योऽस्मादुत्तीर्णरूपः खलु सकलमिदं भासितं यस्य भासा ।यो वाचां दूरदूरे पुनरपि मनसां यस्य देवा मुनींद्राःनो विद्युस्तत्त्वरूपं किमु पुनरपरे कृष्ण तस्मै नमस्ते...

त्रैगुण्याद्भिन्नरूपं भवति हि भुवने हीनमध्योत्तमं यत्ज्ञानं श्रद्धा च कर्ता वसतिरपि सुखं कर्म चाहारभेदाः ।त्वत्क्षेत्रत्वन्निषेवादि तु यदिह पुनस्त्वत्परं तत्तु सर्वंप्राहुर्नैगुण्यनिष्ठं तदनुभजनतो मंक्षु सिद्धो भवेयम् ॥1॥ त्वय्येव...

त्वं हि ब्रह्मैव साक्षात् परमुरुमहिमन्नक्षराणामकार-स्तारो मंत्रेषु राज्ञां मनुरसि मुनिषु त्वं भृगुर्नारदोऽपि ।प्रह्लादो दानवानां पशुषु च सुरभिः पक्षिणां वैनतेयोनागानामस्यनंतस्सुरसरिदपि च स्रोतसां विश्वमूर्ते ॥1॥ ब्रह्मण्यानां बलिस्त्वं क्रतुषु...

आदौ हैरण्यगर्भीं तनुमविकलजीवात्मिकामास्थितस्त्वंजीवत्वं प्राप्य मायागुणगणखचितो वर्तसे विश्वयोने ।तत्रोद्वृद्धेन सत्त्वेन तु गुणयुगलं भक्तिभावं गतेनछित्वा सत्त्वं च हित्वा पुनरनुपहितो वर्तिताहे त्वमेव ॥1॥ सत्त्वोन्मेषात् कदाचित् खलु विषयरसे दोषबोधेऽपि...